Phu Sao Kha Lor
Lamyai Haithongkham
เฮาแค่ผู้สาวขาเลาะ บ่แม่นผู้สาวขาเรียน
บ่ได้ขยันหมั่นเพียร ปากกาสิเขียนยังได้ยืมหมู่
การบอกการบ้านบ่เคยมี ข้อสอบสิออกบทได๋ยังบ่ฮู้
แต่ที่พอฮู้ วันนี้ พรุ่งนี้ และเมื่อวาน นั้นเป็นบุญบ้านใด๋
เฮาแค่ผู้สาวขาเลาะ บ่แม่นผู้สาวขาเรียน
บ่ได้ขยันหมั่นเพียร ปากกาสิเขียนยังได้ยืมหมู่
เพียงแค่จอบแนม ซอมเบิ่งอ้ายอยู่ไกล ๆ หัวใจน้องนี้ก็มีแฮง
ฮู้ว่าอ้ายมีเขา น้องกะสิบ่ขอแข่ง
บ่อาจสิไปแย่ง แต่น้องขอสแตนด์บาย
ซอมเบิ่งอยู่เด้อ ถ้าหากว่าเธอนั้นเลิกกันกับเขา
เรื่องของสองเฮาสิเป็นไปได้บ่
บ่ได้เข้ามาเพื่อกดดัน แต่ว่าฉันนั้นแค่รอ
ฟ้าวเลิกกันแหน่เถาะ ผู้สาวขาเลาะ อยากเป็นผู้สาวอ้าย
บ่ฮู้สิมีโอกาสนั้นบ่ บ่ฮู้ว่าอ้ายนั้นคิดจั่งใด๋
ติด ร. ยังพอแก้ได้ แต่ติดใจอ้ายน้องไปบ่เป็น
หลับตาลงยังคงฝันเห็น เป็นเพียงหน้าอ้าย
เฮาแค่ผู้สาวขาเลาะ บ่แม่นผู้สาวขาเรียน
บ่ได้ขยันหมั่นเพียร ปากกาสิเขียนยังได้ยืมหมู่
ผู้สาวขาเลาะ สิสมอ้ายบ่