Να Περνάς
Giorgos Mazonakis
Είναι στιγμές που οι λέξεις γίνονται σιωπή
Στάζει φωτιά στα χείλη το αντίο
Πικρός καημός ο χωρισμός σου το ‘χω πει
Όταν κοπεί η αγκαλιά στα δυο
Να περνάς από ‘δω
Για να μην τρελαθώ
Να περνάς και να λες
Ο χρόνος δεν γιατρεύει πια τις πληγές
Και φταίω όσο φταις
Να περνάς από ‘δω τα βράδια
Και αν ζω μην ρωτάς
Σαν γυαλί να με σπας
Και την ζωή μου σαν καπνό να σκορπάς
Αφού δεν μ’ αγαπάς!
Είναι φωτιά το άγγιγμά σου στο κορμί
Και ο χωρισμός στα στήθη μου αγκάθι
Βαθιά πληγή, βαθιά στο σώμα μου ρωγμή
Η ερημιά στου νου το κατακάθι
Να περνάς από ‘δω
Για να μην τρελαθώ
Να περνάς και να λες
Ο χρόνος δεν γιατρεύει πια τις πληγές
Και φταίω όσο φταις
Να περνάς από ‘δω τα βράδια
Και αν ζω μην ρωτάς
Σαν γυαλί να με σπας
Και την ζωή μου σαν καπνό να σκορπάς
Αφού δεν μ’ αγαπάς!
Να περνάς από ‘δω
Για να μην τρελαθώ
Να περνάς και να λες
Ο χρόνος δεν γιατρεύει πια τις πληγές
Και φταίω όσο φταις
Να περνάς από ‘δω τα βράδια
Και αν ζω μην ρωτάς
Σαν γυαλί να με σπας
Και την ζωή μου σαν καπνό να σκορπάς
Αφού δεν μ’ αγαπάς!