Múrice rosa, gala del este son las puntanas
Ku iñemimbýva che yvotytýpe heñoimbyre
Y entre los pliegues de esas auras cordilleranas
Ku ysapymíicha okukuipáva ko'ê jave
Castas doncellas, noble y sencilla como ninguna
Che purahéipe opa tetãre pomyerakuã
Musas soñadas, hoy por vosotras clavo mi pluma
Ku oimerõguáicha pende apytépe chemba'erã
Flores olientes, lirios del campo inmarcesible
Che liriomíme che pohenóita águi rire
Siempre implorando lo deseado, lo imposible
Ndacherayhúirõ amosaingóne che rekove
Soy andariego poeta errante, maga puntana
Nacheirûvéigui umi ka'aguýre cheañóma aiko
Y es por eso que alguien me llama guyra campana
Gua'únte umíva, che ya ikangýma la che pepo
Mi vida enferma como el muriente sol del ocaso
Ndaikuaavéima mba'épa che la che rekove
Ya no me sobra la esperanza ni un retazo
Tajúna ápe, pende kyvýrõnte che aikose
Con vuestros ojos, con vuestra risa y con vuestro aliento
Ikatu porãnte ko'êramo ára añepohãno
Mi débil ala sería entonces el manso viento
Pendepejúva pemonguerárõ ko che korasõ