Στα βάθη όπου ο κατάδικος πονά
νεκροί πλανιούνται δίχως προορισμό, η ενοχή τούς δένει, η μνήμη τούς τυραννά
κι ο Τράνκα-Ρούας κατεβαίνει στον εχθρικό τόπο
Μυριάδες σκιές κυκλώνουν το πέρασμά του
θηρία της κόλασης ορμούν στον δρόμο
αντιμετωπίζει τις ορδές στο διάβα του
και παίρνει τους δεσμώτες μακριά απ’ τον τρόμο
Όποιος αιώνες μένει φυλακισμένος
θυμάται λίγο λίγο όσα είχε ξεχάσει
ο Τράνκα-Ρούας φτάνει, ο στρατός ξεσηκωμένος
κανένας δήμιος δεν μπορεί να τον ξανασκλαβώσει
Τράνκα-Ρούας ντας Άλμας έφτασε
φύλακας των χαμένων στη σκοτεινιά
εκεί που η ορδή τον δρόμο έκλεισε
οι νεκροί βαδίζουν πλάι του προς τη λευτεριά
Στα φρούρια των παλιών βασανιστών
λεγεώνες ορμούν με μανία τρομερή
τα τείχη πέφτουν, σπάνε οι δεσμοί
κι οι φυλακισμένοι φεύγουν απ’ την κόλαση ελεύθεροι
Καμιά ψυχή δεν μένει λησμονημένη
ούτε εκείνη που αρνείται τη σωτηρία
γνωρίζει τη δυστυχία μιας ζωής χαμένης
και μάχεται τους δήμιους χωρίς να καταδικάζει
Τράνκα-Ρούας ντας Άλμας έφτασε
φύλακας των χαμένων στη σκοτεινιά
εκεί που η ορδή τον δρόμο έκλεισε
οι νεκροί βαδίζουν πλάι του προς τη λευτεριά
Σάλβε, Σενιόρ Τράνκα-Ρούας!
Λαρογιέ, λαρογιέ!
Γκράντε Μέστρε, σαραβά!
Τράνκα-Ρούας, μοζουμπά!
Η τελευταία ομάδα προχωρά εξαντλημένη
κι οι δαίμονες επιστρέφουν κατά χιλιάδες
ο Τράνκα-Ρούας μένει φρουρός στο μονοπάτι
και μόνος αντιμετωπίζει τις ορδές του Άδη
Όταν οι λυτρωμένοι φτάσουν σ’ άλλον κόσμο
κανείς δεν ρωτά ποια ενοχή κουβαλούσαν
ο Τράνκα-Ρούας επιστρέφει πάλι στον Άδη
χιλιάδες μένουν πίσω, περιμένοντας σωτηρία
Τράνκα-Ρούας ντας Άλμας έφτασε
φύλακας των χαμένων στη σκοτεινιά
εκεί που η ορδή τον δρόμο έκλεισε
οι νεκροί βαδίζουν πλάι του προς τη λευτεριά
Λαρογιέ, Τράνκα-Ρούας!
Σαραβά! Μοζουμπά!