• top 100 lyrics
• new lyrics

फ�योर�डेन हृतबालिका (fyorden hritbalika)

Astrikos Katoikos

यदा सोल�वेइग� बालिका आसीत�
नयनयोस�तस�याः फ�योर�डः स�थितः।
शैलशिखरे जगदवसीदति
जलतीरे दिवसः प�नर�जायते॥

जीर�णनौकासमीपे धावन�ती
वातविकीर�णकेशा निवर�तते।
शिशिररात�रौ कथाः शृण�वती
शाश�वतीः सर�वाः सा मन�यते॥

केतिलं द�व�यङ�ग�लिहीनं जानाति
तन�त�वायं काष�ठमूर�णां च।
हल�व�दानस�य गम�भीरागमनं
प�रातर�धूमिकया गूढान� शैलान�॥

द�वादशे शिशिरे थिङ�गं दृष�ट�वा
नृणां निर�णयान� सा शृणोति।
बालभावो म�खेऽवशिष�टः
अन�यायव�यथां त� जानाति॥

दीर�घाङ�गी प�रबला दयाल�ः
शीतदिनाभे तस�याः नयने।
प�रेम गाढं, रोषो द�र�धर�षः
प�रातनक�षतानि हृदये॥

राजकन�यात�वं तस�यै प�रियम�
मानं प�रभावं सा कामयते।
राज�ञी भवित�ं स�वप�नं पश�यति
मन�त�रिणी वा स�वजनहिते॥

हे सोल�वेइग�, क�व गतं बाल�यम�?
क�व सोग�नस�य शीतलं जलम�?
क�व ते गेहं, क�व ते शैलाः?
क�व सा बाला या त�वमासीः?

न जानाति सा बालिका
किं भाग�यं पथि प�रतीक�षते।
शिशिरकथास� न श�र�तं तया
कियती व�यथा जीवनं हरति॥

प�रियजनाः क�षीणाः, गेहं नष�टम�
स�वातन�त�र�यं दूरमपागतम�।
बन�धनं दास�यं भीतिश�च
नित�यसहचराः तदा जाताः॥

कालो न दिवसानां संख�या
स�मृतिरभूद� विषमः प�रदेशः।
तथापि हृदयस�य गूढगृहे
जीवति सा प�रातनबालिका॥

सोग�नग�रीष�मस�य स�मृतिरायाति
तृणच�छदं प�रियं गेहम�।
प�रतिशोधेनादग�धं प�रभातं
विनष�टजीवनस�य सौख�यम�॥

हे सोल�वेइग�, क�व गतं बाल�यम�?
क�व सोग�नस�य शीतलं जलम�?
क�व ते गेहं, क�व ते शैलाः?
क�व सा बाला या त�वमासीः?

शतवर�षाणि व�यतीतानि
वेदना स�वभाषामलभत।
गर�विणी सा प�रा य�वती
घोरे लोके जीवित�मशिक�षत॥

जीवनमपि घोरं भवति
यदा स�नेहः शनैः क�षीयते।
दीर�घव�यथया कठिना जाता
स�वपूर�वरूपं सा विस�मरति॥

नभोरहितान� लोकान� प�राप�ता
यत�र संवत�सराः क�षयं यान�ति।
क�रूराधिपाः तमसि चरन�ति
बद�धप�राणाः क�लेशं सहन�ते॥

फ�योर�डतीरे जाता नारी
अन�यरूपा तदा बभूव।
शिरसि शृङ�गद�वयं जातम�
अम�बराभे नयने ज�वलतः॥

कस�तस�याः वदने जानीयात�
नौकासमीपे धावन�तीं बालाम�?
कस�तस�याः रोषे स�मरेत� प�नः
ग�रीष�मदिनानां मृद�लां प�रभाम�?

कदाचित� स�मृतिरायाति
वृष�ट�यनन�तरं तृणच�छदं गेहम�।
प�रियजनानां स�दूरम�खानि
जीर�णकाष�ठस�य परिचितगन�धम�॥

सोग�नो दूरस�वप�न इवाभाति
परजीवनमिव दृश�यते।
शान�तं जलं, हिमाच�छन�नाः शैलाः
क�षणिका यौवनकथा स�मर�यते॥

हे सोल�वेइग�, क�व गतं बाल�यम�?
क�व सोग�नस�य शीतलं जलम�?
क�व ते गेहं, क�व ते शैलाः?
क�व सा बाला या त�वमासीः?

तमोराज�यं यदा प�राप�ता
क�षमां सा नैव याचते।
शतवर�षभारं म�खे वहन�ती
न�यायतृष�णां हृदि धारयते॥

�ञ��ारात�रौ जाता बाला
�तद�भाग�यं न चिन�तयेत�।
रोषस�तस�याः सहचरोऽभूत�
प�रतिशोधो जीवनपथोऽभूत�॥

तथापि हृदयग�हायां तस�याः
पीडको यत�र न गच�छति
फ�योर�डतीरे बालिका तिष�ठति
दूरयान�तीं नौकां पश�यति॥

न नरको द�ःखतमोऽभूत�
न च दीर�घं बन�धनं तथा।
कदाचिदन�या सोल�वेइग� आसीत�
तस�याः स�मृतिः शेषव�यथा॥

धूसरनीले तस�याः नयने
शिशिरवातविकीर�णाः केशाः।
बहून� शिशिरान� सा मन�यते स�म
गेहं तस�याः प�नरागमनं प�रतीक�षते॥

सोग�ने बाला तत�रैव स�थिता
सोल�वेइग� दूरतरं प�रयाता।
फ�योर�डः स�मृतौ बाल�यं ररक�ष
जलानि तन�न प�नर�दद�ः॥