La Patra Foriro
Astrikos Katoikos
Dek tri tagojn Solveig vivis en angoro
Dum Ozur sin preparis por la vojaĝo
Ŝian koron premis kreskanta doloro
Sed ŝi kaŝis la timon per kuraĝo
Sur monto Ozur montris la bienojn
La fjordon, la vilaĝon ĉe la maro
Li rememoris perfidojn kaj ĉagrenojn
Kaj kiel homoj vendis sin por varo
Ĉe la tablo Lagertha prokrastis la vesperon
Servante sian patron kun tenero
Ragnhild vane provis kaŝi la suferon
Dum Solveig timis tagojn de mizero
Tri vintroj da atendado kaj doloro
La patro velos for trans vasta maro
Sed liaj vortoj restos en memoro
Kaj ĉiu tago pasos kiel jaro
Ĉe la haveno Ozur laŭdis ŝian saĝon
Sed virofunkcio tenis la regadon
Li admiris ŝian forton kaj kuraĝon
Dum leĝoj strikte limigis ŝian agadon
La ŝipo malaperis en nebulo
Kaj Solveig restis sola ĉe la bordo
Ŝi vane serĉis ĝin per la okulo
Ĝis restis nur la vento de la nordo
Lagertha teksis malgraŭ la doloro
Ragnhild kudris vestojn apud fajro
Solveig gardis la patron en memoro
Kaj timis lian mankon dum tri jaroj
Tri vintroj da atendado kaj doloro
La patro velos for trans vasta maro
Sed liaj vortoj restos en memoro
Kaj ĉiu tago pasos kiel jaro
Post tri tagoj Halvdan venis al la domo
Kaj laŭdis Ozur kiel konsilanton
La leĝo pezis super ĉiu homo
Kaj reĝoj mem obeis la juĝanton
Ŝi revis pri regado kaj justeco
Pri regno sen la malnova tradicio
Sed povo ne garantias la saĝecon
Ĉar reĝoj ankaŭ servas al ambicio
La benko restis vaka ĉe la muro
Ŝi volis ĝin konservi ĝis reveno
Ŝin turmentis la penso pri la futuro
Ĉar forgesi lin estus ŝia malbeno
Tri vintroj da atendado kaj doloro
La patro velos for trans vasta maro
Sed liaj vortoj restos en memoro
Kaj ĉiu tago pasos kiel jaro